The dismantling of Slavonic Studies stands for the narrowing view of Flanders / Het afschaffen van de richting Slavistiek is tekenend voor de krimpende Vlaamse blik

Nederlands onderaan


(The below text is a translation from the Dutch of an opinion piece published in the Flemish newspaper De Morgen on December 23, 2016)

The dismantling of Slavonic Studies stands for the narrowing view of Flanders

Arabists, Japanologists, Sinologists and Slavists of the University of Leuven make their voices heard in response to the dismantling of Slavonic and East European Studies.

Just imagine: all Chinese headlines are featuring the United States, a dangerous imperialist nation that poses a major threat. Unfortunately, no journalist in China is sufficiently fluent in English to be able to read the articles in the media, follow political speeches, or even have an interesting conversation with an American. And how would we feel about this: Chinese coverage of the US presidential elections without a single journalist who masters the English language?

Imagine further that this journalistic ignorance is spread across the entire Chinese society, while nowhere in Chinese education knowledge of the United States of America is an important issue. Within Chinese university departments such as History, Philosophy, Art, Archaeology, Law, Economics, Psychology, Pedagogy, Political or Social Sciences, only China is part of the compulsory curriculum, and Asia by extension. The subject ‘United States’ is barely touched. Moreover, there is zero expertise of other than Asian languages.

However, there is a small program called American Studies, where students learn English in addition to some content subjects about America’s history, philosophy, art, archaeology, law and economics. Despite the negative coverage of this program, a small group of youngsters take the plunge in good spirits. Unfortunately, due to the long-lasting economic crisis – of course triggered by the United States – the institution is prompted to close down this eccentric discipline. Without consulting the teachers involved (that’s the way it goes in an authoritarian country) and based on so-called pure numbers, the program is being dismantled.

No, in China things aren’t done this way, nor in Japan, Russia or the Arab world. But they do in Flanders. While Europe collapses and is overwhelmed by the events of a turbulent world, we hardly have the in-house expertise needed to deal with this. Almost no one can accurately read Russian newspapers, follow Arabic blogs, or analyse Chinese and Japanese politics. And yet there is a great need for this expertise. In the Flemish educational landscape, it is only acquired in the Language and Regional Studies: Arabic Studies, Sinology, Slavonic Studies and Japanese Studies. In all other departments, this expertise is virtually absent.

Now these precious niches of research and education are being further dismantled in an attempt to ‘modernize’. For economic reasons not only Slavonic Studies but all Language and Regional Studies at the University of Leuven – that currently account for 500 students – are disproportionally affected. It is not the first blow they have to take. Flanders’ knowledge of the world was already pathetic and is being further reduced.

We do not question the statistical calculations; we trust that the Faculty of Arts has done its job correctly. However, what is completely lacking in the post factum explanation, is some reflection on the basis of the calculations: the uncontested distribution of funds. Financial deficits are presented as indisputable facts while they clearly are the result of decisions. For example, students in Arts bring in about one third of the funds that universities receive for some other students. Moreover, classes for small groups are severely penalized in the calculations. But very foreign languages happen to need a long-term and small-scale approach.

Therefore, the numbers do not reflect pure facts, but implicit choices. Based on this dominant view, there is nothing wrong with Flanders or our university policy. But apparently – despite its brilliant performance in the Times Higher Education ranking – the Faculty of Arts is the ‘sick man’ who urgently has to amputate festering limbs from the Language and Regional Studies in order to survive.

But there is an alternative: investing in real knowledge of the cultures and languages. A university that values a thorough understanding of the world outside us and wishes to educate at least a few teachers and journalists with a certain level of knowledge, would make this a priority. Anyone who knows our university from the inside, is aware of the fact that in many places there is no shortage of funds.

What Flanders does lack in a frightening rapidly increasing degree, is a vision. The hope to quickly turn the tide might be utopian. But in a year when trouble nor expenses are spared for an endless stream of projects on the occasion of the 500th anniversary of Thomas More’s Utopia, we make our voices heard. We hope that Flanders and Europe will once again open to the world, as was the case in the 16th century when the book Utopia was first published in Leuven.

Signed by Arabists, Japanologists, Sinologists and Slavists of the University of Leuven: Klara Belmans, Pieter Boulogne, Adrien Carbonnet, Hans Coppens, Helge Daniëls, David De Cooman, Carine Defoort, Dirk Derhaeg, Liesje Geyskens, Junko Hamaya, Els Hedebouw, Maaike Mottart, John Nawas, Gino Schallenbergh, Jan Schmidt, Nicolas Standaert, Ena Takeyama, Willy Vande Walle, Kris van Heuckelom, Dimitri Vanoverbeke, Ingeborg Verplancke, Lien Verpoest, Xiaoli Wu, and Yukiko Yokohata


Bron: De Morgen

Arabisten, Japanologen, Sinologen en Slavisten van de KU Leuven laten hun stem horen naar aanleiding van het afschaffen van de richting Slavistiek en Oost-Europakunde.

23 december 2016

1 De universiteitsbibliotheek van Leuven. Vanaf volgend jaar zullen hier geen nieuwe studenten Slavistiek studeren. ©Pieter-Jan De Pue

Stel je even voor: Chinese kranten die vol staan over de Verenigde Staten, een gevaarlijke, imperialistische natie die een grote bedreiging vormt. Maar geen journalist kent daar genoeg Engels om er de media te lezen, politieke speeches te volgen, of zelfs een interessant gesprek te voeren met een Amerikaan. Wat zouden wij daarvan vinden: een Chinese verslaggeving over de Amerikaanse presidentsverkiezingen zonder één journalist die de taal machtig is?

Beeld je verder in dat deze journalistieke onkunde zich over heel de Chinese maatschappij uitsmeert: nergens in het onderwijs is de kennis van Amerika een belangrijk punt. Aan de universitaire departementen als Geschiedenis, Filosofie, Kunst, Archeologie, Rechten, Economie, Psychologie, Pedagogie, Politieke of Sociale wetenschappen, komt in het verplichte curriculum alleen China aan bod, en bij uitbreiding ook Azië, maar de Verenigde Staten nauwelijks. Er is ook helemaal geen expertise aanwezig van andere dan Aziatische talen.

Maar er bestaat wel een kleine studierichting ‘Americanologie’, waar men Engels leert naast enkele inhoudsvakken over Amerika’s geschiedenis, filosofie, kunst, archeologie, rechten en economie. Ondanks de negatieve berichtgeving waagt een groepje jongelingen zich hier vol goede moed aan. Spijtig genoeg is men door een langdurende economische crisis – veroorzaakt door de Verenigde Staten, natuurlijk -genoopt deze excentrieke studierichting weg te saneren. Zonder overleg met de betrokken docenten (zo gaat dat nu eenmaal in een autoritair land) en op basis van zogezegd pure cijfers wordt de studierichting ontmanteld.

Nee, in China gaat het er zo niet aan toe, noch in Japan, Rusland of de Arabische wereld. Maar wel in Vlaanderen. Terwijl Europa in elkaar stuikt en overspoeld wordt door gebeurtenissen uit een woelige wereld, hebben we nauwelijks expertise in huis om hiermee om te gaan: bijna niemand kan Russische kranten nauwkeurig lezen, Arabische blogs volgen, Chinese en Japanse politiek ontleden. En toch is er een grote nood aan deze expertise. In het Vlaamse onderwijslandschap wordt die alleen opgebouwd in de Taal en Regiostudies: Arabistiek, Sinologie, Slavistiek en Japanologie. In alle andere departementen is die nagenoeg afwezig.

Nu worden deze kostbare niches van onderzoek en onderwijs verder ontmanteld in een poging tot ‘modernisering’. Niet alleen Slavische studies, maar alle Taal- en Regiostudies aan de KU Leuven, momenteel samen goed voor 500 studenten, worden om economische redenen zwaar getroffen. Het is niet de eerste slag die ze moeten incasseren. Vlaanderens kennis van de wereld was al bedroevend en wordt nog verder afgebouwd.

We spreken ons niet uit over de cijfermatige berekeningen; we vertrouwen erop dat de faculteit Letteren haar werk correct gedaan heeft. Wat wel helemaal ontbreekt in de post-factum uitleg die gegeven werd, is enige reflectie over de grond van de berekeningen: de verdeelsleutel. De financiële tekorten worden voorgesteld als onbetwistbare feiten, terwijl ze duidelijk volgen uit beslissingen. Zo bijvoorbeeld ontvangen universiteiten voor studenten in Letteren ongeveer een derde van de financiering die andere studenten opleveren. En lessen voor kleine groepen worden in de berekening zwaar afgestraft. Maar erg vreemde talen vragen nu eenmaal om een langdurige en kleinschalige aanpak.

De cijfers weerspiegelen dus geen pure feiten, maar impliciete keuzes. Op basis van deze dominante visie is er niets aan de hand met Vlaanderen of ons universitair beleid. Maar de faculteit Letteren is blijkbaar – ondanks haar schitterende prestatie in de Times Higher Education ranking – de ‘zieke man’ die dringend etterende ledematen uit de Taal en Regiostudies moet amputeren om te kunnen overleven.

Er is een alternatief: investeren in echte kennis van de culturen en talen. Een universiteit die waarde hecht aan een grondig begrip van de wereld buiten ons, en die minstens enkele leerkrachten en journalisten met kennis van zaken wil vormen, zou hier een prioriteit van maken. Iedereen die onze universiteit van binnenuit kent, weet dat er op heel wat plaatsen geen gebrek is aan fondsen.

Wat Vlaanderen wel in een beangstigend snel toenemende mate mist, is visie. De hoop om het tij snel te keren is wellicht utopisch. Maar in een jaar waarin geld noch moeite gespaard wordt voor een eindeloze stroom aan projecten naar aanleiding van de 500ste verjaardag van Thomas Mores Utopia, laten we onze stem horen. We hopen dat Vlaanderen en Europa zich ooit weer zullen openen voor de wereld, zoals dit het geval was in de 16de eeuw, toen het boek Utopia in Leuven het licht zag.

Ondertekend door Arabisten, Japanologen, Sinologen en Slavisten van de KU Leuven: Klara Belmans, Pieter Boulogne, Adrien Carbonnet, Hans Coppens, Helge Daniëls, David De Cooman, Carine Defoort, Dirk Derhaeg, Liesje Geyskens, Junko Hamaya, Els Hedebouw, Anna Kisiel, Maaike Mottart, John Nawas, Gino Schallenbergh, Jan Schmidt, Nicolas Standaert, Ena Takeyama, Willy Vande Walle, Kris van Heuckelom, Dimitri Vanoverbeke, Ingeborg Verplancke, Lien Verpoest, Xiaoli Wu, en Yukiko Yokohata


(submitted by Pieter Boulogne)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s